توباران شوی آسمانی تری

 

 

تورا دارم ای عشق نیلوفری  

 

که گاهی مرا تا خدا می بری  

 

به لبخند پنهانیت گاه گاه  

 

حسادت کند زهره ومشتری  

 

شبم کهکشانی تر از چشم توست  

 

زلیخا تویی پیرهن ...می دری   

 

منم مانده در چاه درماندگی  

 

به زلفت زنم چنگ خنیاگری  

 

پناهم در آغوش آرام توست   

 

تواز نشئگی هم مسکن تری  

 

تورا دارم ازدور ونزدیکمی  

 

گواراتر از هرچه شور و شری  

 

کتاب دلم غرق سودای توست  

 

توشعر مرا پاره ی دفتری  

 

محاکات موهومی از عاشقیست  

 

روایتگر ی هات از دلبری  

 

تورا عاشقم عشق یعنی همین  

 

گه گاهی مرا تا خدا می بری

باران شبانه

 

 

ای صبحگاه سرودن ای  اتفاق ای ترانه  

 

ای راز ورمز رهایی ای خلوت عاشقانه 

 

آغاز هر اتفاق است  لبخند مینویی تو 

 

ای ماجرای زمینی ای آسمانی بهانه  

 

هر صبحدم با تو مستم نام تو جام الستم  

 

بارانی ام  گاه رفتن در کوچه های شبانه 

 

ای عشق ای  روح باران برمن سرودن بباران 

 

تا روی لبها بگردم تا هر زمان... جاودانه 

 

چشمی که با آذرخشش دل را بر آشفت میگفت: 

 

آهی که در سینه داری  از عشق دارد نشانه 

 

آه ـ ای  آسمان  ... آه ـ ای ماه ـ ای کهکشان آه  

 

تنهاترینم بگویید   تنها گناه است یا....نه!!!؟