باران بوسه ها

 

 

باز کن پنجره ها را  که بهار آمده است 

 

بگشا غنچه لب بوسه به بار آمده است 

 

چقدر تلخ گذشت این همه عمر از سر درد 

 

ضربان دل از این است که یار آمده است 

 

ای شفا بخش ترین  مرهم زخم دل من 

 

دل من با دل تو خوب کنار آمده است 

 

دوری از روی تو تلخ است تحمل باید 

 

دل ما با غم عشق تو دچار آمده است 

 

کاش باران شود این عید که با بارش آن 

 

بوسه ها سبز شونداینکه بهار آمده است 

 

اینکه بهار آمده است 

 

اینکه بهار... 

 

اینکه...

داغ باران

 

 

کو توانی که زجا خیزم وفریاد شوم  

 

بار دیگر متولد شوم ایجاد شوم!!!  

 

داغ بارانی ام ای ابر مرا صاعقه کن  

 

تا که چون تندری از وسوسه آزاد شوم 

 

فصل تنهایی من کهنه ترین تقویم است   

  

وقت آن است که آواره وبرباد شوم  

 

تلخی قهوه ی چشمی که مرا ریخت بهم  

 

باز می خواست که من ناله ی فرهاد شوم  

 

آه اما نفسی نیست  که برگیرم خویش  

 

تا دعایی  به لب بسته ی اوراد شوم  

 

خاک بر سر کنم این زندگی  زندانی  

 

مرگ بر مرگ نیامد که من آزاد شوم

 

برمن زنده که قلبم غم قبرستان است  

 

برسان فاتحه ای تا نفسی شاد شوم