قصه کرونا

مثل هربار قصه بسیار است  

زندگی مرده مرگ بیدار است

رخوت است وسکوت ودیگر هیچ

سایه ی ایه از عزا پدیدار است

زوزه ی گرگ باد می آید

جغد شاهین برج دیوار است

کوچه در انحصار خاموشی ست

ترس کالای نقد بازار است

پرسش از هرکه ـ هرکجا داری

غرق در التهاب انکار است

قصه اینجاست ای فغان ای درد

دست فتنه چگونه در کاراست

پاسخی نیست تا کند آرام

آنکه آسیمه ودل افگاراست

                                  مولوی هم اگر در اینجا بود

                                  غرق در اضطراب فردا بود

یک جهان در عذاب می بینم

کهکشان را خراب می بینم

منزل   آخرین   دنیا   را

روی ریل شتاب می بینم

دلخوشی های گنگ فردا را

شبهه ای در کتاب می بینم

آنکه باید ندا دهد مارا

خفته در رختخواب می بینم

مادر مهربان هستی را

مسخ در اضطراب می بینم

پشت این ماجرای سردرگم

رد عالیجناب می بینم

گرچه این قافیه غلط افتاد

نقش نحس ترامپ می بینم

                                     شاه ماهان که شیخ دلها بود

                                    مانده در حل این معما بود

بازهم قصه های قرآنی

حیرت وعبرت و پشیمانی

بازهم پشه کوره ونمرود

مور در هیئتی سلیمانی

لات وعزا و نقل ابراهیم

هود ولوط و ثمود و ویرانی

بازهم راز ورمز ده فرمان

بازهم نیلی از پریشانی

بازهم فتنه ی حواریون

شام آخر صلیب حیرانی

از هجوم ایادی شیطان

تا خروج وخروش سفیانی

گندم وسیب نه! سخن اینجاست

سجده های پلید شیطانی

                                    دل اگر داغدار دنیا بود

                                   در چنین قیل وقال شیدا بود

یک جهان در هراس ویروس است

کار چین "غرب یا همین روس است

هرچه هست از کجا؟نمیدانم

این پدیده پلید ومنحوس است

ساز شادی شکست درماتم

مرگ کرنا وماتم کوس است

مکه را ومدینه را بگذار

غصه ی ما غم قم وتوس است

دستهایی که پشت این پرده

آفرینندگان کابوس است

بر زبان ندبه گوی ابلیس و....

گوششان پر ز زنگ ناقوس است

در یقینیم و خوب می بینیم

کارشان زارو آه وافسوس است

                                         گرچه چندی زمانه غوغا بود

                                         قصه برگشت وبخت با ما بود

بازهم نو بهار می آید

شادی روزگار می آید

بازهم فال بلبل وحافظ

در پی وصل یار می آید

بازهم نغمه های سرمستی

پای سرو  و چنار می آید

بازهم روی صفحه ی گوشی

هشتکی از نگار می آید

بازهم کاروان گردشگر

سوی دریا کنار می آید

داغ و اندوه درد خواهد رفت

عشق ومستی به بار می آید

آنکه ما را ذلیل خود می خواست

مانده و خوار وزار می آید

                                    این که گفتیم از معما بود

                                    قصه ی غصه ی کرونابود

;کرونا نامه

الهی به رنج کرونائیان

که گم گشته اند از ازل در میان

 

به آنان که در حسرت الکلند

کش ماسک را بسته بر کاکلند

 

پد  و ژل گران مثل تریاک شد

غرور  یلان خفته در خاک شد

 

الهی به وسواس وایتکسیان

کرونا شده ببر وشیر ژیان؟

 

به آنان که دلال ژل میشوند

به شادی مردم کسل میشوند

 

به آنان که طراح مجازی اند

یلان سرآسیمه ی بازی اند

 

جهان را بگیرد فغان و بلا

اسیرند در نرخ ارز وطلا

 

جهان غرق در التهاب وغم است

دل و جانمان مرقد ماتم است

 

الهی عجیبا در این گیر و ویر

کسی جزتو کی میشود دستگیر؟

 

بزن آتش غیب در جیبشان

بده فارغ از مهر ترتیبشان

 

مگر می شود رنج بیمار دید

سپس خوابی از گنج بسیار دید؟

 

چرا عده ای کیسه دوزی کنند

ز آه کسان صید روزی کنند؟

 

الهی دلم داغ ویرانی است

از این بی کسی در پشیمانی است

 

تمامی ندارد بلا های ما

کرونا کجا مردم ما کجا؟

 

از آن دم  نفس غرق ویروس شد

لبان مرا قحطی بوس شد

 

نفس حبس در سینه ها مانده است

زمان از زمین باز جا مانده است

 

الهی دماغ عمل کرده را

چه پیش آمده پشت این ماجرا؟

 

بدنبال ژل جمع وتفریق  شد

زمانی که در گونه تزریق شد

 

کنون پشت این ماسک تحریم شد

اگر ضرب کردند تقسیم شد

 

الهی تب ماجرا بگذرد

کرونا هم از جان ما بگذرد!!!!

 

چه سازیم با جیب خالی شده؟

به این دل که کوخ ملالی شده؟

 

مگر سهم ما ماتم ومرگ بیش؟

از این عقرب زندگی باز نیش؟

 

دل خلق را عید کن ای خدا

به شادی رسان ختم این ماجرا