باران برای ماست

 

 

 

 سلام حضرت باران سلام رویش مست  

 

برای دیدن رویت دلم زجا برجست  

 

خراش تندر و آشوب برق وچنگ تگرگ   

 

برای گفتن نامت همیشه هرجا هست  

 

چه راه دور ودرازی ست آمدن تا تو  

 

 برای توست که هر بار رفته ام از دست   

 

به روح عشق تو سوگند نیمه جانی بود 

 

که گاه دیدنت انگار با ابد پیوست 

 

تورا برای رسیدن به خویش میخواهم 

 

  برای بال گشودن ازین زمانه ی پست 

 

خوشا دوباره رهایی به سوی در به دری 

 

و.... التماس نگاهت که راه را می بست 

 

دوباره سمت نگاهت دوباره خیسی دل 

 

دوباره حضرت باران دوباره بارش دست 

 

و... من که چتر دلم را به باد خواهم داد 

 

برای رقص دلی که وجود خود را خست

بیا وباران باش

چه روزگار غریبی چه روح در به دری   

 

نه چشم پنجره باز و نه کوبه ای به دری  

 

تویی که ابری دل را به آب خواهی داد  

 

به برق صاعقه ای از نگاه خیره سری  

 

دلم شدست بیابان بیا وباران باش  

 

زآسمان دلم بی درنگ میگذری ؟  

 

مجال پر زدن از خویش آمدست انگار  

 

دوباره عشق دوباره خیال ماه وپری!!!؟  

 

مرا به گرمی آغوشت التماس افتاد  

 

مباد آنکه مرا از خیال خود ببری  

 

چقدر تشنه ی باران بماند این صحرا  

 

مرا دوباره بشوران به بوسه های تری  

 

خدا کند که زچشمت نیافتد این عاشق   

 

خدا کند که نبندد دلت به ما نظری  

 

نرو زسمت مقابل بمان که بعد ازتو  

 

نماند از من حیران نشانه واثری....