باتو به سمت هر چه فراسوست  میروم

تا دوزخی  که حسرت مینوست  میروم

نوبت به ما رسیدو در عشق بسته شد

با  این غزل  که  اوج  تکاپوست    میروم

ساحل گریزیم   هیجانی   ز  ماجراست

آنجا   که   اجتماع   هیاهوست   میروم

بالم بده  که صبح رهایی  رسیده است

فردا  که  فصل کوچ   پرستوست  میروم

جان  را  به نبض نام تو   پرواز    میدهم

تاکهکشان  چشم  تو آهوست    میروم

آهو  میان  برکه   چشم تو      گم شده

درگم شدن به سمت تو تا دوست میروم

ای   قول   تازه  با غزلم     می سرایمت

با تو به سمت هرچه غزلگوست   میروم

اتفاق آلوده   طی کردم   غروبی    ناگهانی

تا رسیدم سمت پرچینی دل انگیز و خزانی

در   میان  برگ ریزان   مثل رویایی    بهاری

نرم نرمک پیش می آمد   نسیم    مهربانی

من نمیدانم که بودم مانده بودم منگ ومبهوت

پیر  بود اما ز چشمش موج می زد  نو جوانی

ناگهان  رویید   بر لبهای  او   لطف    سلامی

ناگهان   افتاد بر لوح دلم      نقشی  ز  مانی

حافظی روی لبانش طرحی از اعجاز می ریخت

آرشی در کنج چشمش دست می زد  درکمانی

هرچه بود    ازنو   شکوفایی   برای شهر  میبرد

دور باد   از  این  پری   چشمان هرز    بد گمانی

یا   زمان وا  مانده بود   ازرفتن خود   یا من و   او

یا که مستم کرده  بود از عطر خود   در بی زمانی

آفتاب از سمت پرچین لحظه لحظه   دور می شد 

  مانده  بود    اما  پس از  او  رهگذار   نیمه جانی

مانده بودم   اتفاق  آلوده    در بهتی      دل انگیز

در  غروب     سمت  پرچینهای باغ    بی نشانی

شب است و شهر بارانی ومن چون قطره سرگردان

خداوندا    به من آن   چشم آبی را   تو    بر گردان

تمام کوچه خاموش است ومن خاموش می گردم

ببار   ای  آسمان  بر  من دلم   ر ا     تازه ترگردان

فرو    افتاده    چتری   در  کنار     دختری    تاریک

..و  می گوید  به باران :     سایه ام را نیز  تر گردان

سرود  نارون ها د ر گلوی   شهر    پیچیده    است

دلم    دف    می زند  یارب  مر ا بی  بال و  پر  گردان

میان   دفتری   خیس   از سرشک   شاعران  شهر

نوشته:   ای   فلک   ما  را سبویی از هنر     گردان

..و  یاس   آرزوهامان   که روی   دوش   پرچین است

به   اعجازی   پر از   عطر  و  گل و    نور وسحر گردان

تمام     شهر بارانی و   من چون  قطره   سر   گردان

الهی   عشق   باران   خورده ام    را   بیشتر   گردان

تقدیر شاید چنین بود بیهوده در خود بمانیم

هرگز نجوشید   درما   یک جرعه آواز مستی

گویی که خاکستر مرگ بر گور   آتشفشانیم

صد بار  از حضرت  عشق   فریاد     آمد پیاپی

تا نغمه های بهشتی در گوش   گلها بخوانیم

اما زمینگیر بودیم   عمری    به زنجیر    بودیم

جز ماندن  و مویه   کردن   آواز    دیگر   ندانیم

گاهی به شلاق گفتند دیوار    چین را بسازید

گاهی   چو   فریاد   محو   اهرام    فرعونیانیم

(آری برادر چنین بود)آن بامدادی که خون شد

در غربت گنگ هستی (ما بی چرا   زندگانیم)

ماغزل باز و عشق پنداریم از ازل سهم ما همین بودست

حلقه حیرت دل مارا    گوهری از غزل نگین بودست

پیر آیینه دار ما حافظ  آیه هایش به عرش می آویخت

گوییا چلچراغ این گنبد این جگر گوشه زمین بودست

مانی روح ما قلم بر دست کارگاهی زنقش جاری کرد

خال هندو بهانه ای گنگ است فتنه زلف بتان چین بودست

ما خلیلیم و مست خلد او هرچه داری زعشق با ماگو

تا گلستان کنیم آتش را با ندایی که اینچنین بودست:

ای که در خواب مانده ای بر خیز پشت در آمدست رستاخیز

از زمستان واپسین بگذر   همنشین تو فرودین بودست

عشق فرمان رویشی تازه ست  مثل میلاد شعر در باران

گرتو هم از قبیله عشقی سبز شو سهم تو همین بودست

دوستان پیاده   دیروز    چابکان   خطوط   فرزینی

قلعه دوستی همینجا بود رخ به رخ با تمام شیرینی

گرچه دوران سرد وخاموشیست عشق در پستو فراموشیست

مانده ه از نغمه اولی الابصار عینکی با شعاع بدبینی

روزهای بهاری دیروز در غباری زشهوت وشهرت

مانده اندوغزل چه مظلوم است در ردیفی زقید ماشینی

دوستان پیاده دیروز   هر تلنگر غزل به ما میداد

دست انداز جاده امروز   نشکند  آن عروسک چینی

ای عصا خوردگان پایین بین   آسمان بینهایتی آبیست

نیست جز حوزه ریاست در  پشت این میز بی جهان بینی

کاش در انفجاریک لحظه    این تداعی به   ذهن برگردد

اینکه ویلا نداشت مولامان   اینکه    آیینه   بود   آوینی

گرچه در مه گم شده فصلی به نام دیدنت

مثل باران می شناسم   نرمی   باریدنت

چون مزامیری بهشتی می رسی اما چه سود

دست   ما کوتاه  گشته  از  دوباره    چیدنت

ساده ای مانند شعری درگلستانهای   خواب

آه   اما   درک   ما   ماندست   از   فهمیدنت

روی   لبهایم   همیشه    نام تو گل می کند

می شود  روزی  ببینم   بر   دلم   تابیدنت؟

خاک خواهم شددوباره چون سرآغازی که بود

تا ببینم  مثل طوماری    به   هم   پیچیدنت

زندگی یعنی همین یک حسرت   بی انتها

حسرتی   تا   بینهایت   بینهایت    دیدنت